ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΤΣΑΝΤΩΝΗ [pullquote]Τι είναι το θέατρο ; Ένα είδος κυβερνητικής μηχανής. Όταν δεν λειτουργεί ,η μηχανή αυτή είναι κρυμμένη πίσω από την αυλαία. ΜΠΑΡΤ[/pullquote] Το πρόβλημα της κοινωνικής λειτουργίας της θεατρικής τέχνης δεν είναι απλό. Οι κοινωνιολόγοι και οι ανθρωπολόγοι δυσκολεύονται να αποσαφηνίσουν τα κίνητρα της ανάγκης του ανθρώπου για το θέατρο . Αναφέρονται [...]
Ερασιτέχνης είναι ο εραστής της τέχνης. Πολλοί ξεκινούν το ερασιτεχνικό θέατρο σαν μια περίοδο δοκιμής, δοκιμαστικό στάδιο για να πάρουν «το βάπτισμα του πυρός της σκηνής» ως προθάλαμο επαγγελματισμού, ξεκινώντας από χόμπι, για να εξετάσουν τα όρια, τις δυνατότητες, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση, αλλά και «τρέλα», ώστε να μεταπηδήσουν αργότερα σε μια δραματική σχολή, για να [...]
Έκφραση του άγραφου, ηθικού νόμου και σύμβολο αντίστασης κατά της αρχής η Αντιγόνη έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στον 20ο αιώνα, εποχή των δικτατοριών. Κόρη και αδελφή του Οιδίποδα, αρχικά ήρθε στο προσκήνιο πρωτίστως χάρη στον Σοφοκλή, εκφράζοντας την πολιτική συνείδηση της ευνομούμενης Αθήνας του Περικλή. Η απόλυτη στάση της αποτελεί αφετηρία τραγικών εξελίξεων για την ίδια [...]
Θεατρικός συγγραφέας του 17ου αιώνα, παράλληλα, έπαιζε στο θέατρο και διεύθυνε το θέατρο του βασιλιά. Ο θάνατος τον βρήκε στο απόγειο της καριέρας του στο Παρίσι, η οποία κράτησε μόνο δώδεκα χρόνια. Κατάφερε, ωστόσο, να σημαδέψει τον αιώνα του, δημιουργώντας μια νέα θεώρηση της κωμωδίας. Με βαθιά γνώση και διεισδυτική ματιά σατίρισε στα έργα του [...]
[pullquote]Στα χρόνια της Αναγέννησης εμφανίστηκε στην Ιταλία η αυτοσχέδια κωμωδία, commedia dell’arte, η οποία αποτέλεσε την κυριότερη ψυχαγωγία της Ευρώπης για δυόμιση αιώνες, από το 1550 μέχρι το 1800. Προέκυψε από τους λαϊκούς θεατρίνους της Βενετίας, της Μπολόνιας, της Νάπολης που μηχανεύτηκαν τη στολή, τη μάσκα και την ξεχωριστή κίνηση κάθε θεατρικού τύπου.[/pullquote] Οι θίασοι [...]
Ο Ίψεν καλλιέργησε το ρεαλιστικό θέατρο δίνοντας του ποίηση και δύναμη. Έργα του όπως η «Έντα Γκάμπλερ» (1890), ο «Αρχιμάστορας Σόλνες» (1892), οι «Βρικόλακες» (1885), το «Κουκλόσπιτο» (1879), η «Αγριόπαπια», ο «Πεερ Γκυντ», η «Κυρά της Θάλασσας», «Τζων Γαβριήλ Μπόργκμαν», «Ο Μικρός Εγιολφ» κ.α. παίζονται μέχρι σήμερα. [pullquote]Η επίδραση του στην εξέλιξη του νεώτερου θεάτρου [...]
Η πιραντελλική σκέψη θέλησε να βοηθήσει τον άνθρωπο να γνωρίσει τη ζώη, τον εαυτό του και τους άλλους. Ο καθένας μας έχει πλήθος πρόσωπα, ανάλογα με το πως τον βλέπουν οι άλλοι, αλλά και με το πως βλέπει ο ίδιος τον εαυτό του. Το δράμα ή η κωμωδία αναπηδάει οταν τα πρόσωπα συγκρούονται με τα [...]
[pullquote]Στα χρόνια της Αναγέννησης εμφανίστηκε στην Ιταλία η αυτοσχέδια κωμωδία, commedia dell’arte, η οποία αποτέλεσε την κυριότερη ψυχαγωγία της Ευρώπης για δυόμιση αιώνες, από το 1550 μέχρι το 1800. Προέκυψε από τους λαϊκούς θεατρίνους της Βενετίας, της Μπολόνιας, της Νάπολης που μηχανεύτηκαν τη στολή, τη μάσκα και την ξεχωριστή κίνηση κάθε θεατρικού τύπου.[/pullquote] Οι θίασοι [...]
Ο Πολωνός θεατρικός σκηνοθέτης και δάσκαλος της σύγχρονης τέχνης του θεάτρου απαντά σε καίριες ερωτήσεις: Τι είναι θέατρο; Επικρατεί η αντίληψη ότι το θέατρο είναι θεάμα, ότι δηλαδή είναι μια σύνθεση από ανόμοιες δημιουργικές περιοχές, λογοτεχνία, γλυπτική, ζωγραφική, αρχιτεκτονική, φωτισμό, ηθοποιία κ.α. κάτω από τη διεύθυνση κάποιου σκηνοθέτη. Με την εμφάνιση όμως του κινηματογράφου και [...]
Constantin Stanislavski (15 Ιανουαρίου 1863 – 7 Αυγούστου 1938) Σκηνοθέτης και πρωτοπόρος δάσκαλος της ρωσίας του 19ου αιώνα. Η διδασκαλία του καθόρισε σε πολύ μεγάλο βαθμό την υποκριτική τέχνη μέχρι σήμερα. Ένας ηθοποιός χρειάζεται στρατιωτική πειθαρχία. Σκοπός του, να μεταδώσει τον έλεγχο του φαινομένου της έμπνευσης. Όταν είναι σε κατάσταση έμπνευσης, βρίσκεται στην ίδια φυσική [...]
Απ’ την αρχαιότητα ακόμα τα παιδιά έρχονταν σ’ επαφή με το θέατρο, τόσο με την όρχηση, όσο και με τη συμμετοχή τους στις τελετές των δραματικών αγώνων. Είναι πολύ πιθανό παιδιά να ερμήνευαν τους παιδικούς ρόλους στις τραγωδίες του Σοφοκλή και του Ευρυπίδη και συμμετείχαν στις κωμωδίες του Αριστοφάνη. Στους Ρωμαϊκούς χρόνους υπάρχουν οι «παίδες [...]